برنامۀ صعود قلۀ فیل زمین مورخ ۱۳ شهریور ۱۴۰۵ با حضور اعضای زیر اجرا گردید:
۱- فرمیسک ناصر زاده (سرپرست) ۲- مهرداد محمدی ۳- میلاد امیدی (مهمان) ۴- مصطفی دربندسری ۵- فریبا محمدصالح ۶- زهرا رکن ۷- حامد ثقفی ۸- امیر حسین قیطاسی ۹- سپیده پورحسین ۱۰- پروین حسینی ۱۱- سویلی محمدی (مهمان) ۱۲- شیما سادات غلامی ۱۳- پروانه گوهرانی (مهمان)
مشخصات برنامه
- نام برنامه: قله فیل‌زمین
- منطقه: جاجرود، سد لتیان، لواسان بزرگ
- ارتفاع قله: ۳۳۴۰ متر
- تاریخ: ۱۳ شهریور ۱۴۰۵
- سرپرست: فرمیسک ناصرزاده
- عکاس: سپیده پورحسین و زهرا رکن
- تهیه گزارش: پروین حسینی
- وضعیت هوا: آفتابی
- وسیله دسترسی: خودرو شخصی
- وضعیت زباله: مسیر عاری از هرگونه زباله بود.
- صعود به قله: تمامی همنوردان صعود کردند.
جدول زمان‌بندی
- ۰۶:۰۰: حرکت
- ۰۷:۰۰: استراحت و صبحانه
- ۰۷:۳۰: حرکت
- ۰۸:۳۰: استراحت
- ۰۸:۴۵: حرکت
- ۰۹:۵۵: استراحت
- ۱۰:۰۰: حرکت به سمت قله
- ۱۰:۳۰: صعود به قله
- ۱۱:۰۰: فرود
- ۱۱:۵۰ تا ۱۲:۰۰: استراحت
- ۱۲:۴۸ تا ۱۳:۰۰: توقف کوتاه
- ۱۴:۰۰: پارک خودروها
شرح صعود و وضعیت مسیر
مسیر صعود از روستای لواسان بزرگ آغاز می‌شود که به جاده‌ای خاکی و ماشین‌رو منتهی می‌شود. حاشیه این جاده از کوچه‌باغ‌های سرسبز و مناطق کشاورزی و درختان سرافراشته عبور می‌کند.
حیات وحش و گیاهان:
پرندگان شکاری و همچنین گله بزرگی از گوسفند و بز در حال چرا دیده شد.
گزارش:
روز جمعه ساعت ۴:۳۰ صبح در محل قرار، واقع در میدان آرژانتین جمع شدیم. پس از آن با سه خودرو از مسیر جاده جاجرود به سمت روستای لواسان بزرگ حرکت کردیم. در بین راه و نزدیک به روستا، دو نفر از همنوردان نیز با خودروی خود به ما پیوستند. در ابتدای روستا باغ‌های گیلاس و دیگر میوه‌ها از دور خودنمایی می‌کردند. بعد از پارک ماشین‌ها و پیاده شدن و برداشتن وسایل، معرفی کوتاهی صورت گرفت و ساعت ۶ صبح عزیمت به سمت قله از مسیر پاکوب آغاز شد. پیمایش با گذر از شیب‌هایی نه چندان ملایم تا ساعت ۷ ادامه داشت و برای صرف صبحانه نیم ساعتی توقف کردیم. بر فراز آسمان آنجا پرندگان شکاری‌ای که گویا آماده بودند تا طعمه‌ای را شکار کنند به خوبی هویدا بود و هر لحظه بیم آن می‌رفت که ارتفاعشان را کم کنند.
حدود ساعت ۸:۳۰ با گذر از شیبی تند به خط‌الرأس رسیدیم و به منظور تجدید قوا در منطقه‌ای که می‌توانستیم به خوبی دشت لار را از نظر بگذرانیم توقف کردیم و پس از ۱۵ دقیقه آماده حرکت شدیم. اندکی از مسیر را طی کرده بودیم که دیوسپید پای‌در‌بند گردنی راست کرد و عظمتش را به رخ کشید و با دیدنش لحظه‌ای در اساطیر ایران‌زمین غرق شدیم و الحق که نام بام ایران را با افتخار به دوش می‌کشید. تا قبل از رسیدن به مقصد استراحتی ۵ دقیقه‌ای در ارتفاع ۳۲۳۰ داشتیم. زمان‌بندی این توقف‌ها طبق تصمیم سرپرست گروه، فرمیسک ناصرزاده، دقیق و حساب‌شده و باعث حفظ روحیه و توان همنوردان بود.
در ادامه با مسیرهای سنگلاخی و با صخره‌های بزرگ مواجه بودیم و شاید نیاز به اندکی تمرکز داشتیم تا به سلامت آنجا را طی کنیم. نرسیده به قله شیب ملایمی وجود داشت و در ساعت ۱۰:۳۰ قدم همنوردان منور به قله فیل‌زمین شد. به استناد یک تهران‌پژوه دلیل نام‌گذاری این قله، شکلی شبیه به فیل بر روی صخره‌های آن است که در گذر زمان تراش خورده و شکلی از یک فیل سنگی بر روی سینه‌کش کوه از فراز ارتفاعات اطراف آن قابل مشاهده است. هوا به نسبت فصل تابستان خوب بود و گرمای جانکاهی نداشت و پس از استراحت، ساعت ۱۱ عزم فرود کردیم. در ابتدای مسیر بازگشت باد نسبتاً تندی می‌وزید که به مذاق کاملاً خوش می‌نشست. همچنین به نظر می‌آمد این منطقه منابع غنی‌ای از پوشش گیاهان دارویی داشت، چرا که در طول مسیر و با قدم گذاردن بر روی بوته‌های آویشن بوی مطبوع آن به خوبی به مشام می‌رسید.
در بازگشت دو توقف کوتاه داشتیم و مجدد گذرگاه‌های پاکوب را در پیش گرفتیم تا تقریباً به انتهای شیب نزدیک شدیم. در پایه تپه‌ای، گله‌ای از گوسفندان به همراه بزها در حال چرا و استراحت بودند. آرام آرام ادامه دادیم و در ساعت ۱۴ به محل پارک ماشین‌ها رسیدیم. پس از زدودن گرد و غبار از لباس‌ها به سمت تهران حرکت کردیم و چون ظهر جمعه بود، جاده‌ای به دور از ترافیک و شلوغی انتظارمان را می‌کشید تا توشه آرامشمان را پربارتر کند.
دانلود pdf گزارش برنامۀ صعود قلۀ فیل زمین مورخ ۱۳ شهریور ۱۴۰۵
